Υποδικη για ναζιστικα εγκληματα 70 χρονια μετα

Η 93χρονη σήμερα Χίλντε Mίχνια από το Αμβούργο αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνεργίας σε φρικαλέα εγκλήματα μετά από καταγγελία του γείτονά της. Στην απολογία της δεν φαίνεται να υπάρχει ίχνος μετάνοιας και οι εισαγγελικές αρχές της πόλης προσπαθούν να εξιχνιάσουν μία ακόμη περίπτωση ναζιστικού εγκλήματος.

Όταν τον Απρίλιο του 1945 οι νικητές του Β Παγκοσμίου Πολέμου μπήκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν στην Γερμανία, αντίκρισαν μία κόλαση. Η δυσωδία των καμένων πτωμάτων και τα βουνά νεκρών συνέθεταν το τοπίο της φρίκης που άφηνε πίσω του το ηττημένο ναζιστικό καθεστώς. Οι απελευθερωτές σταμάτησαν να μετρούν νεκρούς όταν είχαν φτάσει στις 6000 σωρούς.

Κάποια κάμερα όμως είχε καταγράψει ένα φορτηγό όχημα με το οποίο οι γυναίκες επιτηρήτριες του χώρου διέφυγαν, ανάμεσά τους και η τότε 22 ετών Χίλντε Mίχνια. Η πρώην δεσμοφύλακας του στρατοπέδου είχε καταδικαστεί ξανά σε έναν χρόνο φυλάκιση, όχι λόγω κάποιας συγκεκριμένης πράξης αλλά με την γενική κατηγορία της σύμπραξής της με τις δυνάμεις των SS. Σήμερα, ένας γείτονάς της στο Λίνεμπεργκ, ο Χανς Γιούργκεν Μπρένεκε καταγγέλει ότι η 93χρονη είχε παραδεχθεί στο παρελθόν την συμμετοχή της σε «πορείες θανάτου» των Ναζί και οι αρχές που είναι αρμόδιες για ναζιστικά εγκλήματα άνοιξαν ξανά τον φάκελό της.

Στις λεγόμενες «πορείες θανάτου» στις οποίες φαίνεται να συμμετείχε η Mίχνια, αποστολή ήταν η φυγάδευση των κρατουμένων με οποιονδήποτε τρόπο, ώστε να μην γίνουν αντιληπτές από τον «Κόκκινο Στρατό» που επρόκειτο να φτάσει οι συνθήκες κράτησης εκατομμυρίων Εβραίων, αλλά και των υπόλοιπων φυλακισμένων στα στρατόπεδα. Στην προσπάθειά τους να τα εκκενώσουν, οι πανικόβλητοι διοικητές των SS έδιωχναν τους κρατούμενους άρων άρων, υποβάλλοντας τους σε μία πεζοπορία μέχρι θανάτου. Ουσιαστικά, αυτό που επιδιωκώταν, ήταν η τελική τους εξόντωση, μιας και δεν υπήρχε καμία μέριμνα για φαγητό ή άλλου είδους φροντίδα για όσους είχαν επιβιώσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και ήταν ήδη καταβαρημένοι από τις κακουχίες των προηγούμενων ετών. Σε μια τέτοια πορεία φαίνεται ότι βρέθηκε τον Ιανουάριο του 1945 και η πρώην δεσμοφύλακας σύμφωνα με μαρτυρίες επιζήσαντων, μετακινούμενη από το στρατόπεδο του Γκρος-Ρόζεν ως το Γκούμπεν, και τα δύο στην σημερινή Πολωνία, σε μία συνολική απόσταση περίπου 60 χιλιομέτρων. Τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι σε αυτήν την παρέλαση χιλιάδων γυναικών κυρίως κρατουμένων, πέθαναν πάνω από 1400 άνθρωποι. Αν η Χίλντε Mίχνια ήταν όντως εκεί, δεν θα μπορούσε παρά να είχε προσέξει τα βουνά πτωμάτων που άφηνε στο πέρασμά της μια τέτοια «πορεία θανάτου».

Υπό το μικροσκόπιο σήμερα τίθενται αρκετά ερωτήματα, όπως το με ποιον τρόπο και υπό ποιες συνθήκες η Mίχνια έφτασε να γίνει υπεύθυνη φύλαξης στο στρατόπεδο και σε ποιον βαθμό συμμετείχε σε εγκληματικές πράξεις. Η ίδια στην απολογία της αναφέρει ότι δεν γνώριζε απολύτως τίποτα για τους θανάτους στα στρατόπεδα της φρίκης, ούτε παραδέχεται πως είχε δει ποτέ πτώματα. Αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή εις γνώσιν της σε εγκλήματα πολέμου την εποχή που εργαζόταν ως δεσμοφύλακας στο Μπέργκεν-Μπάλζεν. «Δεν έχω κάνει τίποτα», δηλώνει στην τοπική εφημερίδα, μην δείχνοντας κανένα ίχνος μεταμέλειας ή αποτροπιασμού για όσα συνέβησαν όταν οι Ναζί εγκατέλειπαν εσπευσμένα τις βάσεις τους στην προσπάθειά τους να σβήσουν τα ίχνη των φρικαλεοτήτων για τις οποίες ήταν υπεύθυνοι.

Η 93χρονη Γερμανίδα θα δυσκολευτεί πολύ να αποδείξει πως δεν αντιλήφθηκε τίποτα για αυτά που όλοι φαίνεται να γνώριζαν ενώ σήμερα πλέον αποτελούν ιστορική πραγματικότητα, καθώς οι εισαγγελικές αρχές του Αμβούργου έχουν στα συρτάρια τους εκατοντάδες καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων οι οποίες διαψεύδουν τον ισχυρισμό του «δεν ήξερα».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *